รับผิดชอบให้ถึงที่สุด แล้วชีวิตจะกลับมาอยู่ในมือคุณ

จักรพันธ์ ภวังคะรัตน์

Head of Property Management, JLL Thailand

เลขาธิการ สมาคมบริหารทรัพย์สินแห่งประเทศไทย

25 April 2026

มีช่วงหนึ่งของการทำงานที่หลายคนรู้สึกเหมือนกำลังถูกสถานการณ์ “ลากไป” มากกว่าที่จะเป็นคนกำหนดทิศทางเอง

ปัญหาเข้ามาแบบไม่ทันตั้งตัว งานที่ไม่ได้ก่อก็ต้องเข้าไปแก้ ความผิดพลาดของคนอื่นกลับกลายเป็นภาระของเรา

คำถามที่มักผุดขึ้นมาในใจคือ“ทำไมต้องเป็นเรา”

คำถามนี้ฟังดูสมเหตุสมผลในตอนแรกเพียงแต่มันไม่เคยช่วยให้สถานการณ์ดีขึ้น

1. ความจริงที่ไม่สบายใจ

ชีวิตไม่ได้ยุติธรรมในแบบที่เราคาดหวังเสมอไป

หลายปัญหาไม่ได้เกิดจากเราหลายความวุ่นวาย เราไม่ได้เป็นคนเริ่ม

ความจริงข้อนี้อาจฟังดูหนักเพียงแต่มันยังไม่ใช่ส่วนที่สำคัญที่สุด

สิ่งที่สำคัญกว่าคือเมื่อมันเกิดขึ้นแล้ว เราจะทำอย่างไรต่อ

2. ความต่างระหว่าง “สาเหตุ” และ “ความรับผิดชอบ”

มีเส้นบางๆ ระหว่างสองคำนี้

สาเหตุ คือ ใครทำให้มันเกิด

ความรับผิดชอบ คือ ใครเลือกว่าจะจัดการมันอย่างไร

คุณอาจไม่ได้เป็นต้นเหตุของปัญหา

เพียงแต่คุณยังเป็นคนที่ “เลือกการตอบสนอง” ได้

และการเลือกนั้นคือจุดที่อำนาจเริ่มต้นขึ้น

3. เมื่อเราปล่อยความรับผิดชอบ เรากำลังปล่อยอำนาจไปด้วย

ทุกครั้งที่เราบอกตัวเองว่าเรื่องนี้ไม่ใช่หน้าที่เรา

คนอื่นทำผิด ไม่เกี่ยวกับเรา

มันอาจช่วยให้เรารู้สึกเบาลงในระยะสั้น

เพียงแต่มันแลกมาด้วยสิ่งหนึ่งนั่นคือ เราปล่อยให้สถานการณ์ควบคุมเรา

เพราะทันทีที่เราไม่รับผิดชอบ

เราก็ไม่มีสิทธิ์กำหนดผลลัพธ์

4. การรับผิดชอบ ไม่ได้แปลว่าแบกทุกอย่าง

หลายคนเข้าใจว่าการรับผิดชอบคือการต้องรับทุกอย่างมาไว้กับตัวเอง

ความจริงแล้ว การรับผิดชอบคือการยอมรับว่า

เรามีบทบาทในการเปลี่ยนผลลัพธ์

บางครั้งบทบาทนั้นคือการลงมือแก้

บางครั้งคือการสื่อสารให้ชัด

บางครั้งคือการตัดสินใจที่คนอื่นไม่กล้าทำ

การรับผิดชอบไม่ใช่การแบก

มันคือการไม่ปล่อยมือจากสิ่งที่เราควบคุมได้

5. อำนาจที่แท้จริง เริ่มจากการตอบสนอง

สถานการณ์เดียวกันคนสองคนอาจได้ผลลัพธ์ต่างกันโดยสิ้นเชิง

คนหนึ่งโฟกัสว่าใครผิด

อีกคนโฟกัสว่าจะทำให้มันดีขึ้นได้อย่างไร

ความต่างไม่ได้อยู่ที่ปัญหา มันอยู่ที่วิธีตอบสนอง

และวิธีตอบสนองนั้นคือสิ่งเดียวที่เราเลือกได้เสมอ

6. คนที่เติบโตเร็ว มักรับผิดชอบมากกว่าที่ตำแหน่งกำหนด

ลองสังเกตคนที่ก้าวหน้าเร็วในงานยากๆ

เขาไม่ได้รอให้ปัญหาอยู่ในขอบเขตหน้าที่

เขาเห็นปัญหา แล้วเข้าไปจัดการ

ไม่ใช่เพราะเขาต้องทำ

เพียงแต่เขาเลือกที่จะทำ

การตัดสินใจแบบนี้ค่อยๆ เปลี่ยนเขา

จากคนทำงานเป็นคนที่องค์กรต้องพึ่งพา

7. ความรับผิดชอบ คือการดึงพวงมาลัยกลับมา

ชีวิตอาจโยนสถานการณ์ที่เราไม่ได้เลือกมาให้

เพียงแต่มันยังมีสิ่งหนึ่งที่ไม่เคยถูกแย่งไป

นั่นคือ การเลือกว่าจะตอบสนองอย่างไร

ทุกครั้งที่เรารับผิดชอบต่อการตอบสนองของตัวเอง

เรากำลังดึงพวงมาลัยกลับมาอยู่ในมือ

บทสรุป

คุณอาจไม่ได้เป็นคนสร้างปัญหา

เพียงแต่คุณยังเป็นคนกำหนดทิศทางของมันได้

ความรับผิดชอบไม่ใช่ภาระที่เพิ่มขึ้น

มันคืออำนาจที่เราตัดสินใจหยิบขึ้นมาใช้

และเมื่อคุณเลือกที่จะรับผิดชอบ

คุณกำลังเลือกที่จะไม่ปล่อยให้ชีวิตถูกกำหนดโดยสิ่งที่อยู่นอกการควบคุมของคุณ